آن تصريح كرده ، كه سامة بن لوى فرزند داشته است . او گفته است سامة پسرى به نام حارث داشته و مادرش هند دختر تيم است و پسرى ديگر به نام غالب كه مادرش ناجيه ، دختر جرم بن ربان ، از قبيله قضاعة است . غالب پس از پدر خود در دوازده سالگى در گذشت . حارث بن سامه فرزندانى داشت كه عبارتند از : لؤيا ، عبيدة ، ربيعة و سعد و مادرشان سلمى دختر تيم بن شيبان و شيبان پسر محارب بن فهر است و عبد البيت كه مادرش ناجيه دختر جرم مى باشد و حارث پس از مرگ پدر خويش با ناجيه كه زن پدرش بود ازدواج كرد و آنان كسانى هستند كه على عليه السّلام ايشان را كشته است . ابو الفرج اصفهانى مى گويد : زبير بن به كار ، بنى ناجيه را از قريش دانسته و گفته است كه آنها تيره‌يى از قريش هستند كه به عازبه معروفند و بدين سبب آنان به اين لقب معروف شده‌اند كه از قوم خود كناره گرفتند و به مادر خود ، ناجيه دختر جرم بن زبان بن علاف ، مشهور شدند . او [ ابن علاف ] نخستين كسى است كه زينهاى علافيه را ساخته و لذا به او منسوب شده است . نام اصلى ناجية ليلى است ، زيرا او همراه سامه در بيابانى خشك مى رفت كه دچار تشنگى شد و از سامه آب خواست . سامه به او گفت آب در برابر توست ، در حالى كه سراب را به او نشان داده بود . سرانجام به آب رسيد و آن را نوشيد و بدينسان ناجيه ناميده شد . ابو الفرج اصفهانى مى گويد : زبير بن به كار در اين موضوع كه آنان را در زمره قريش شمرده نظر خاصى داشته است و آن عبارت بود از مخالفت و ستيز او با امير المؤمنين على عليه السّلام و گرايش به آن گروه ، از اين جهت كه آنان همگى دشمنان على بوده‌اند و اين شيوه زبير بن به كار مشهور و معروف است . نسب على بن جهم و برخى از اخبار و اشعار او از جمله كسانى كه نسبش به سامة بن لوى مى رسد على بن جهم شاعر است و نسب او چنين است : على بن جهم بن بدر بن جهم بن مسعود بن اسيد بن اذينة بن كراز بن كعب بن جابر بن مالك بن جابر بن مالك بن عتبة بن حارث بن عبد البيت بن سامة بن لوى بن غالب . او خودش را چنين منتسب مىكند . او با على عليه السّلام دشمن بوده و همچون